Ron van Zeeland
schrijft over politiek, lhbt, hiv, Cambodja en meer
Tunnelvisie ‘s-Gravendijkwal
Categories: Rotterdam

s-GravendijkwalMinder maatschappelijke opvanglocaties aan de ‘s-Gravendijkwal wil het Rotterdamse kendoe-college van Burgemeester & Wethouders. Tunnelvisie volgens mij. De bewoners zien andere problemen.

Verdunning Maatschappelijke
Opvang ‘s- Gravendijkwal

Het kendoe-college van D66, Leefbaar Rotterdam en het CDA heeft in het coalitie-akkoord afgesproken dat aan de Rotterdamse ‘s-Gravendijkwal te veel opvanglocaties zijn. Er zouden minstens twee locaties weg moeten. Stoere taal natuurlijk, je moet wat als je stevig de verkiezingen in gaat. Maar na lezing van het onderliggende rapport (een onderzoek onder bewoners van de ‘s-Gravendijkwal en omgeving) bleek mij dat de partijen hun oren erg eenzijdig hebben laten hangen naar een klein groepje zeer kritische bewoners, verenigd in B.O.O.G., de Bewoners- en OntwikkelingsOrganisatie ‘s-Gravendijkwal. Uit het onderzoek bleek dat de meeste bewoners tevreden waren en meer problemen hebben met de verkeersoverlast en de rotzooi op straat. Lees het zelf in het rapport van Bureau Bervoets.

s-Gravendijkwal

Dit rapport is de onderlegger voor het Plan van Aanpak Verdunning Maatschappelijke Opvang ‘s-Gravendijkwal e.o.. Toen ik in de krant las dat verplaatsing van die twee locaties minstens twee miljoen Euro zou kosten ben ik in de rapporten gedoken. Die bevestigden mijn gevoel (en overtuiging). Toen de hoorzitting door de gebiedscommissies Delfshaven en Centrum werd aangekondigd, wilde ik in ieder geval mijn stem laten horen.

Gelukkig was ik niet de enige die zich stoorde aan het geluid dat opvang van kwetsbare mensen als overlast wordt ervaren. Enfin, ik heb mijn mening kunnen verkondigen:

Reactie op ‘Plan van Aanpak Verdunning Maatschappelijke Opvang ‘s- Gravendijkwal e.o.’.

Rotterdam, 21 mei 2015

  1. Complimenten aan Bureau Bervoets voor het rapport, waarin een genuanceerd beeld wordt geschetst aan de hand van gesprekken met bewoners, professionals en met vertegenwoordigers van de Bewonersorganisatie. Over die laatsten dadelijk meer.
  2. Ik beken me nu tot de zwijgende meerderheid, waar in het rapport melding van wordt gemaakt: ik beschouw me als een kritisch persoon. Zelden kon ik me zo vinden als in de aanbevelingen in het rapport ‘De ’s-Gravendijkwal onder de loep’.
  3. Vaak genoeg heb ik meegemaakt dat een rapport wordt gebruikt om selectief in te winkelen, en ook in het ‘Plan van Aanpak Verdunning Maatschappelijke Opvang ‘s- Gravendijkwal e.o.’ is dat het geval.
    De kritische opmerkingen van bewonersorganisaties worden aangegrepen om het aantal functies van maatschappelijke opvang te verminderen. Terwijl het rapport van Bervoets duidelijk aangeeft waar de prioriteiten van de bewoners liggen: overlast door verkeer en de vervuiling van de straat.
  4. Wat ik niet begrijp is de obsessie van het gemeentebestuur met seksinrichtingen en coffeeshops. In het algemeen durf ik te stellen dat de aanwezigheid van coffeeshops mede door de op straat zichtbare portiers en de camera’s de veiligheid juist toeneemt. Hetzelfde geldt voor seksinrichtingen. Rommelig beeld: oké, sommige panden zien er niet uit, maar de maat zou overlast moeten zijn.
    Juist het sluiten van coffeeshops – zie de wellicht op goede gronden gesloten Nemo – zorgt voor meer aanwezigheid van onbekende, rondhangende en dealende types.
  1. Ik noem bovenstaande zaken nadrukkelijk, omdat alles meegewogen wordt in de druk op het gebied zoals die wordt beschreven (dus ook geluidsoverlast door verkeer). Dat is een cumulatie van functies. Belangrijk is echter wat de bewoners aangeven waar de prioriteiten moeten worden gelegd.
  2. Dan kom ik op de maatschappelijke opvang.
    Verplaatsing door ingrijpen van de gemeente kost erg veel geld. Geld dat ook op andere manieren kan worden besteed aan de verbetering van het gebied. En wel op een manier die meer draagvlak heeft onder de bewoners.
  1. Verplaatsing creëert veel onrust: bij de cliënten van de opvang (mogen we het daar óók eens over hebben?) en op de laatste plaats bij omwonenden van de beoogde nieuwe locaties. De gemeente zou blij moeten zijn dat er een evenwicht is bereikt en zou juist moeten investeren in het gebied dat evenwicht een sterkere basis te geven.
  2. Beleidsbeslissingen dienen onderbouwd te worden met feiten en daadwerkelijk behaalde effecten, niet door sentimenten of door eerder ingezet beleid dat wordt ingehaald door nieuwe realiteit (bijvoorbeeld bewonersonderzoek). Anders lijkt het er sterk op dat er sprake is van tunnelvisie.
  3. Overlast aanpakken: natuurlijk. Maar de aantrekkelijkheid van wonen in het centrum een grote stad als Rotterdam, betekent ook dat je wat voor lief neemt. En het rapport van Bervoets toont aan dat bewoners dat beseffen.
  4. Cliënten van maatschappelijke opvang zijn ook mensen.
    Draagvlak is essentieel, maar draagvlak onder omwonenden is al redelijk aanwezig en kan alleen maar groter worden als ook de participatie van bewoners rond het beheer verbeterd wordt, zoals in het Plan van Aanpak staat.

En nu maar hopen dat het College van Burgemeester en Wethouders inziet dat een tunnelvisie nergens toe leidt.

Genieten van je rijkdom

Eén van de sprekers zei het treffend. Het kwam hem voor dat de welgestelde bewoners van de wijk minder van hun rijkdom kunnen genieten als ze aldoor worden geconfronteerd met mensen die op de onderste trede van de maatschappelijke ladder staan. Het is de natte droom van wethouder Eerdmans dat er meer welgestelden naar ‘kansrijke’ buurten worden gelokt, zijn bakfietsenwijkenplan. Realiteitszin is niet zijn grootste kwaliteit.

Welnu, onze buurt is zéér divers. Er wonen rijkere mensen, armere mensen, er zijn scholen, seksinrichtingen (sorry mensen, dit is een beleidsterm waar alles onder valt van hoerenkast tot homosauna), coffeeshops, musea, een groot ziekenhuis. Kortom, dit is de grote stad met al zijn mooie kanten en ook rafelranden. Zonder die rafelranden zou ik in een openluchtmuseum wonen, en daar heb ik niet voor gekozen.

Pak de werkelijke problemen aan in plaats van de kwetsbaarsten onrust aan te jagen en geld over de balk te smijten.

s-Gravendijkwal - Rotterdam

Tot slot nog een leestip voor politici die denken dat het onmogelijk is om terug te komen op een ooit geopperd plannetje zonder gezichtsverlies te lijden. Lees dit boek eens: Rijdende treinen en gepasseerde stations.

 

 

Comments are closed.