Het is vandaag IDAHO, Inernationale Dag tegen Homofobie. Mede op initiatief van SP-Europarlementariër Dennis de Jong is een film opgenomen met lesbische, homoseksuele, biseksuele, transgender en heteroseksuele Europarlementsleden en leden van de Europese Commissie met als boodschap: ‘Het komt goed – It gets better’. Volgende week dient Dennis in het Europees Parlement ook een resolutie tegen homofobie in. Zie hiervoor ook het bericht op gk.nl en het bericht op sp.nl waar Dennis de actie toelicht.

Op twitter (Gerard van Mourik attendeerde Harry van Bommel op dit bericht) las ik dat Iran op het punt stond weer 4 homo’s te executeren. Eén verschil met de vorige executies: in tegenstelling tot vorige keren zijn de mannen niet veroordeeld voor ‘verkrachting’ maar voor sodomie. Het is benoemd.

Voor Harry van Bommel ben ik op internet op zoek gegaan naar andere bronnen voor dit nieuws. En via Google Vertalen kwam ik achter de bron op de webstek van een Iraanse mensenrechtenorganisatie, HRA (zie hier – in Perzisch). Zie ook het bericht in the Huffington Post, klik hier.

Voor Harry van Bommel reden om de minister van Buitenlandse Zaken schriftelijk om opheldering te vragen:

Vragen van het lid Van Bommel (SP) aan de minister van Buitenlandse Zaken over de dreigende executie van vier homoseksuelen in Iran

1. Kent u het bericht dat Saadat Arefi, Vahid Akbari, Javid Akbari en Houshmand Akbari in Iran dreigen te worden opgehangen in verband met homoseksueel verkeer? (zie hier)
2. Is het juist dat er documenten zijn waaruit blijkt dat homoseksueel verkeer de reden is voor de opgelegde doodstraf?
3. Indien ja, is dit vonnis onherroepelijk of is er nog beroep mogelijk?
4. Is het juist dat de strafwet in Iran geen onderscheid maakt tussen verkrachting en homoseksueel verkeer? Indien ja, is er enig zicht op de mate waarin er onterecht wordt vervolgd op grond van verkrachting terwijl daar geen sprake van is?
5. Indien de berichten juist zijn, bent u dan bereid op korte termijn de Iraanse ambassadeur te ontbieden om bezwaar te maken tegen de opgelegde doodstraf? Indien neen, waarom niet?

Zie ook het bericht op sp.nl ‘Van Bommel wil protest tegen executie Iraanse homo’s‘.

Nog steeds kon het publiek stemmen over stellingen door hun petje op, of juist af te zetten, maar discussie op het podium was er dit jaar niet. Voor mij was Emile Affolter van Amnesty aan de beurt. Jan Jaap van der Wal deed de presentatie. Van te voren hebben we stellingen ingeleverd die we op het podium konden toelichten:

1 Acceptatie
Petje af: homo’s en lesbo’s moeten zichzelf kunnen zijn. Dus zoenen op straat mag.
Petje op: homo’s en lesbo’s moeten zich aanpassen op straat

2. voorlichting
petje af: voorlichting over homoseksualiteit en transgenders moet verplicht worden op school
petje op: wel of niet voorlichten over homoseksualiteit en transgenders ligt bij de ouders

Aan de tweede kwamen we niet toe, de band achter ons stond vrolijk te soundchecken waardoor wij soms onverstaanbaar werden. Minpuntje. Wel kon ik aan de hand van een voorbeeld stelling 1 wat verduidelijken. En dat voorbeeld is niet fraai.

Marvin is een van de weinige gays die out-&-proud was in Oeganda, maar heeft daar hij een hoge prijs voor moeten betalen. Bij een verhuizing naar een nieuwe woning bleek via roddel dat de buren wisten dat hij gay was. Dit associeerden ze, dankzij de Oegandese media, met moreel verval en ze waren dan ook bang dat hij hun kinderen gay zou maken. Eind 2010 liet hij een van de buurjongetjes wat wisselgeld houden omdat die voor hem naar de winkel was geweest. De moeder vertrouwde dit niet, kwam ruziemaken en gooide daarbij urine (uit de latrines) over Marvin heen en sloeg hem. Toen hij terugsloeg werd hij het middelpunt van een 25 koppige menigte die hem in elkaar trapte. De politie greep in en nam Marvin mee naar het bureau. Daar mishandelden ze hem ernstig om hem een bekentenis te ontlokken dat hij homo was. Ook is hij in de cel door medegevangenen aangerand. Zijn vader wist hem, na het betalen van steekpenningen, vrij te krijgen. Toen zijn vader onverwachts aan een hartaanval stierf leefde Marvin een aantal maanden geheel binnen, zonder middelen van bestaan. Deze situatie was onhoudbaar en dus vluchtte hij.

Hij kwam naar ons land, maar had pech. Hij kreeg een ongeïnteresseerde advocaat die de ‘details’ over het geweld in Uganda niet goed genoeg meegenomen heeft naar de rechtbank, waardoor zijn asielverzoek is afgewezen.

Nederland erkent dat Marvin gay is, maar ontkent dat hij ooit aangevallen zou zijn. Dit hoewel hij zo hard geslagen is dat drie van zijn tanden zijn afgebroken en hij er ook verder nog de sporen van in zijn lichaam draagt.

Na het verlies van zijn eerste asielprocedure, in juli 2011, werd Marvin overgebracht naar detentiecentrum Rotterdam. Zijn identiteit is bevestigd door de Oegandese ambassade en hem is herhaaldelijk gevraagd om een handtekening onder reisdocumenten te zetten. Daar dit zijn doodvonnis zou zijn , heeft hij dat tot nu toe geweigerd. Een goede beschrijving van het detentiecentrum, zie hier.

Omdat Marvin in Nederland enkel andere asielzoekers kent heeft hij de eerste negen maanden geen bezoek gehad, ook zijn detentie-advocaat is niet bij hem langs geweest.

Begin maart van dit jaar ontdekte een Oegandese gay-rights activist die in Londen woont zijn situatie en sloeg alarm door op internet een petitie te starten. Een bijbehorend krantenartikel is in verschillende media overgenomen, klik hier.

Vorig jaar nam ik als lid van Provinciale Staten deel aan het debat op het Kerkplein in het centrum van ‘s-Hertogenbosch tijdens het Bevrijdingsfestival. Dit jaar ben ik weer gevraagd, dit keer om het COC op het podium te vertegenwoordigen in een vrijheidsdebat onder leiding van Jan-Jaap van der Wal.

Het COC staat elk jaar op het Bevrijdingsplein en neemt nu met het Liliane Fonds, Amnesty en wethouder Jeroen Weijers deel aan het debat. Het wordt een interactief gebeuren. Het publiek mag door middel van een petje (petje op – petje af) de keuze aangeven voor een bepaalde stelling.

Het festival vindt dit jaar op een andere lokatie plaats, op de Pettelaarse Schans.

Vorig jaar leidde Theo Verbruggen de discussie waaraan ook landelijke politici en jongeren deelnamen. Hieronder de foto’s van vorig jaar:

Al dat gereis naar Azië de laatste tijd was meer dan alleen maar vakantie. Wij zijn bezig met de voorbereiding van een langer verblijf in Cambodja. Voor onze poezen zou deze verhuizing erg stressvol zijn. Niet alleen de reis en de carantaine op het vliegveld, ook het klimaat is niet iets voor een Noord-Europese kat. Al met al hebben we na lang beraad besloten dat het voor hen beter is als we ze niet meenemen.

Nu is het lang niet zeker dat we heel lang in het buitenland blijven. Omstandigheden in Nederland, maar ook omdat het leven daar tóch niet biedt wat we er op voorhand van verwachten, kunnen er toe leiden dat we sneller terug komen dan verwacht. Vandaar dat we een thuis zoeken voor onze Benno & Juultje waarbij we alle opties open kunnen houden.

Het kan permanent, het kan ook onder voorbehoud van terugkeer naar Nederland binnen een afgesproken termijn. Maar omdat we niet tot het allerlaatste moment willen wachten, zijn we nu al op zoek naar een vertrouwd adres.

Benno & Juul zijn 6 jaar oud, broer & zus, kerngezond. Benno (links) is een knuffelkater en Juultje (rechts dus) wil wel graag aangehaald worden, maar is wat schrikachtiger.

We zouden ze liefst samen onderbrengen, ze zijn uit het nest hun hele leven samen geweest. Wie wil, of kent iemand waar wij de poezen kunnen onderbrengen? Neem a.u.b. contact op voor meer informatie, klik hier voor contactgegevens.