Gisteren heb ik een werkbezoek gebracht aan de NV Monumenten Fonds Brabant, een andere manier om monumenten op te knappen en te herbestemmen.
Het tempelcomplex van Angkor, bij Siem Reap in Cambodja, een verplicht nummer voor wie naar Cambodja reist.
Vandaag hebben twee commissies van Provinciale Staten een werkbezoek gebracht aan de voormalige Dongecentrale van Essent in Geertruidenberg i.h.k.v. het cultureel erfgoedbeleid van de provincie.
Ha!, dacht ik, eindelijk een boek dat de gezamenlijke geschiedenis van de Zuidelijke Nederlanden (dus ook de zuidelijke provincies van het huidige Nederland) beschrijft. Maar Sluis is zowat de enige stad – want Vlaams – die regelmatig terugkomt. Dat werd doorbijten, want op een gegeven moment had ik het gehad met de beschrijvingen van de streken. Uiteindelijk werd het tóch interessant, die kijk op de Zuidelijke Nederlanden 1400-1600. Door vreemde ogen.
Woensdag waren we een dagje in Antwerpen. Aanleiding: het Museum aan de Stroom. Het gebouw op zich is de moeite waard.
Het is weer Pasen, het lijkt wel zomer. Vanochtend vroeg een wandelingetje door de buurt gemaakt. Om foto’s te maken van de restauratie van het Ravelijn, kwam ik uiteindelijk in het Prins Hendrikpark (Den Bosch) uit.
‘De eeuwige terugkeer van het fascisme’ van Rob Riemen (oprichter van het Nexus Instituut, beschrijft kort, bondig en beklemmend onder welke omstandigheden het fascisme in een maatschappij gedijt en aan welke kenmerken modern fascisme voldoet.
Dat protesteren helpt is voor onze deur wel bewezen. Actief de plannen inzien van de gemeente en bezwaar maken namens een collectief van bewoners hebben ertoe geleid dat een bewonersdelegatie kon komen praten. Inmiddels circuleren andere beelden en is het plan op punten bijgesteld.
In de ochtendschemer plots een oranje zwaailicht die de kamer knipperend verlichtte: een graafmachine die de een begin maakt met de werkzaamheden om het Ravelijn te herstellen.
Ik was er ook zo eentje die last kreeg als er teveel kritiek op Israel kwam. Dat is nu wel afgelopen. Lees dit boek!
Christiania is de beroemde (en beruchte) wijk in Kopenhagen. Ik was nieuwsgierig wat er nog van over was. Of het niet een toeristisch excuusje zou zijn om in stand te houden. Ik heb Christiania per fiets verkend.
Terug in Hamburg, nu met wat meer rust en tijd om de stad te zien. Vandaag de Deichtorhalle (hedendaagse fotokunst) en het Speicherkwartier. Zonder verder commentaar, want het is vakantie…
‘s-Hertogenbosch lijdt aan een vorm van oudheidsfetisjisme. Telkens als er weer wat gave oude bakstenen worden opgegraven worden de gemeentelijke ingenieurs aan de tekentafel gezet. Dat moet gereconstrueerd!
