Vandaag ‘even’ op en neer naar Rotterdam voor één buisje bloed. Misverstanden alom. In het ziekenhuis bleek de verpleegkundige al naar de locatie Zalmhaven vertrokken. Ik kreeg een briefje voor de prikkamer en één buisje bloed verder was ik al klaar.

Schreef ik eergisteren nog dat alleen Marusjka vrolijk doorblogt tijdens de vakantie, ik er een beetje achteraanhobbel en Wouter en Annegien een vakantiestop hebben ingelast, dezelfde dag begonnen Wouter en Annegien weer. Zo kan het gaan, we zijn weer met vier statenleden bezig. Vandaag verwachtte ik een telefoontje van het ziekenhuis in Rotterdam met de uitslag van vorige week. Ook kwam er een onverwacht e-postbericht binnen.

Vandaag zijn Cees en ik met twee vrienden uit Vlaanderen naar Paleis Soestdijk geweest. Het was zeker de moeite waard. De gids gaf een mooie rondleiding met interessante uitleg. Vòòr de rondleiding viel het volgende me op: een babyverschoonplek op het herentoilet. In knaloranje. Mooi, maar tegelijkertijd ook gek dat ik het ergens anders nooit eerder gezien heb.

Ik had me heilig voorgenomen om de papierbende op te ruimen voor het einde van het reces. En zoals ook Marusjka Lestrade op haar weblog meldt, lijkt het einde van het reces al ruimschoots voor de eerste vergadering aangebroken. De hoeveelheid post zwelt aan en ook de verzoeken voor afspraken nemen weer toe.

Ik moet het wel netjes houden hier. Vandaar: flut. Zo voel ik me al dagen en vandaar dat er weinig tot niks uit mijn vingers kwam. Ik had ook te weinig puf om iets mee te maken, laat staan om iets te schrijven voor dit weblog. Vandaag kreeg ik in Rotterdam dan de laatste uitslag van de virale lading (de cd4/weerstand had ik vorige week al telefonisch gekregen). Zie hier voor een eerder bericht hierover.

Rood voor Roze was de leus van de SP op Roze Zaterdag. Naar aanleiding van onze aanwezigheid daar hebben Willy en ik diverse reacties ontvangen. We zijn afgelopen vrijdag met wat belangstellenden in Rotterdam bij iemand thuis geweest om kennis te maken en te bespreken wat we zouden willen, en kunnen bereiken.

Gisteren zag ik Jan Marijnissen bij NOVA over de commotie binnen/over de SP op dit moment. Toen een filmpje gestart werd over Jan’s vroege jaren in Oss viel ik bijna van de bank. Ik zag Willy (met een grote snor) bij een bijeenkomst over Organon.

Geen regering met het CDA zonder een CDA-minister van landbouw. Mooie woorden over het milieu te over. Maar als het erop aankomt is het CDA nog altijd de partij voor de bio-industrie. Partij voor de Boeren zou beter passen. Vandaag in dagblad Trouw het bericht dat de bio-industrie mag uitbreiden. En jawel de Brabant en Limburg krijgen de meeste mestrechten.

De vis- en kaashandel van mijn overgrootvader Enoch Hartman op de ‘Groote Markt’.

Buiten de familie heb ik een klein kringetje van goede vrienden. Petra is er één van. In veel opzichten lijken we op elkaar, zij noemt ons wel eens zusjes. Als we samen zijn praten we wat af. Een moment stilte is er niet bij. Ik heb Petra leren kennen bij het COC, waar ze een groepje holebi’s met verstandelijke beperking begeleidt. Naast een dierbare vriendin is Petra ook kunstenaar. Het was al weer veel te lang geleden dat we samen hadden afgesproken, en vorige week lukte het zomaar om binnen een week een afspraak vast te leggen.

Na een lamlendig weekeinde kreeg ik zojuist van het ziekenhuis de uitslag. Mijn weerstand was niet verder gedaald. Het was nog even hoog (of laag) als vorige week: 420 CD4-cellen. Dat is een grote opluchting. Dat betekent dat ik niet accuut terug aan de pillen moet en gewoon over een week naar de volgende afspraak kan komen.

Onderstaand opiniestuk van mijn hand (met dank aan de aanvullingen van Willy Lourenssen) staat vandaag in het Brabants Dagblad. Of BN/De Stem en het Eindhovens Dagblad het ook hebben opgenomen kan ik niet controleren.

Gisteren heeft het college van Gedeputeerde Staten (GS) mijn schriftelijke vragen over de klimaatconferentie besproken in haar vergadering. Vandaag zijn de antwoorden van GS op brabant.nl gepubliceerd.

Beetje sombertjes zit ik dit te typen. Vandaag moest ik weer naar het Erasmus MC voor een laatste hemaferese. Tegelijk kreeg ik de uitslagen van de vorige weken. Had ik eerder al gemeld dat bij een CD4-stand (weerstand) van 350 ik direct weer aan de pillen moet om niet het gevaar te lopen dat de weerstand in de echte foute zone terecht te komen, nu komt dat akelig dichtbij. En dan is het gedaan met het onderzoek en het vooruitzicht van een jaar of anderhalf zonder pillen.

Ooit wil Wouter Bos met de SP in de regering. Maar dan moet er wel eerst gezocht worden naar normale vormen van samenwerking.